Wandelen en zwemmen

Een wandeling gemaakt langs een pad dat laag door de bergen zo'n beetje om Ouray heen loopt, mijl of zes, van 8000 tot 8500 voet, langs twee watervallen. Halverwege fout gelopen, rode linten gevolgd die langs een steeds onduidelijker pad liepen tot er geen pad meer was. Wat in het rond geklauterd, teruggelopen, pad teruggevonden en op de bedoelde manier verder gevolgd. Mooi weer, mooie wandeling, Els was voortdurend verrast door plantjes: was dat nu een akelei of een wilde ridderspoor, beiden werden we verrast door geruisloze muildierherten vlak bij het pad, en we constateerden steeds dat de natuur hier zo laat is (! ik weet niet hoe ik hier de geplande smiley moet zetten), iemand in het dorp had nog bloeiende narcissen in de tuin.

Els wuivend in zwembad

akelei of wilde ridderspoor?

 drie muildierherten

   Na het wandelen kwamen we na een uur of vier warm en bezweet bij de camper. Dit is het gebied van hot springs en het visitor center had ze ons gewezen. Kon niet beter met dit mooie weer; ons bad had de keus tussen drie temperaturen: 85 graden, 105 graden en gewoon koud. Alles geprobeerd en gevoeld dat het goed was. Zelfs het koude water was goed, eigenjlijk niets kouds aan. Verfrist de camper in en na de vier mijl naar huis ligt Els te lezen en zit ik te bloggen.

Morgen gaan we denken we naar Silverton, dat is slechts 23 mijl, maar de weg gaat over een pas van meer dan 11.000 voet. Die is open, maar het is geen vlotte weg. Als we vroeg zijn en het goed weer is denken we het oude, gerestaureerdw spoortje te nemen naar Durango, te vergelijken met ons lijntje Apeldoorn-Dieren, alleen wat spectaculairder en het duurt in principe een hele dag. In de zomer, en misschien nu al, kun je ook met een bus terug, dat spaart tijd.

Er is veel te vertellen, maar een blog moet niet te lang worden. Misschien is alleen foto's ook wel eens zinnig.
Ik mag van Els niet meer over wijn schrijven, maar ik denk er nu wel aan, het is half zes.

Wim