Indianenverhaal

Je kunt in dit zuidoostelijke stuk van Zuid-Dakota een aantal dingen doen:

- de Badlands bekijken, er door lopen, er door rijden (hebben we gedaan)
- het Black Forest bezoeken, er wandelen, er (kuddes) dieren bekijken die we thuis niet hebben
- Mount Rushmore bekijken, bezoeken\
- en je kunt ook de hunch hebben om Wounded Knee te bezoeken

Els had die hunch, en ondanks het grote aantal extra mijlen dat we van de camper moesten vragen (ruim honderd) besloten we die te volgen. Na anderhalf uur zonder veel aanwijzingen (de Amerikanen lopen met deze historiebladzijde niet te koop) zag Els een vreemd gebouwtje waarop het woord MUSEUM. Het zag er krakkemikkig uit, en ondanks de verlatenheid was er bordje 'open'. Het was het museum van de massacre van Wounded Knee. Els strompelde er over een verwrongen pad naar toe, maar ondanks dat 'open' bleek het dicht. Het zag er erg gammel uit, maar van vorig jaar herinnerden we ons dat Indianen geen Duitsers zijn, het hoeft bij hen niet zo netjes en precies. Er is daar in de buurt ook weinig volk op de been: na vijftig mijl bijna niets was er ook hier bijna niets, niemand loopt daar in de leegte rond. Tot mijn verrassing kwam er over het onmogelijke pad een soort verbouwde jeep aanrijden en de Indiaanse bestuurder klampte Els aan. Het museum was inderdaad gesloten, sorry voor dat 'open', maar het was wel de plaats die we zochten. Even verder en hoger was een begraafplaats met een herinneringsmonument van Wounded Knee. Met, zei hij, maar 25 namen in plaats van 300. Ancestors van hem lagen er en werden genoemd. We zagen dat Red Horn , Skabbard knife en No Ears daar lagen, en veel anderen, omgebracht om onduidelijke redenen. Ze waren van 150 kilometer noordelijker gevangengenomen en naar hier gebracht. Met vrouwen en kinderen. Waarom ze allemaal werden afgeslacht is geloof ik nog steeds onduidelijk.Traumatisch. Nog steeds actueel voor deze obese Indiaan, een geloof ik wel aardige jongen die zich door zijn omvang alleen rijdend kon verplaatsen. - Ik weet weinig van (de) Indianen en ik ben ook niet erg nieuwsgierig, maar dit in de loop van de geschiedenis verpletterde volk heeft wat wij het recht noemen aan zijn kant. Wounded Knee ligt in een van de reservaten voor (van?) de Sioux.

Het museum

Detail van de gedenksteen

Wim