We waren al losgehoekt toen we merkten dat de misttigheid na de regen een dikke mist geworden was. Als je niet hoeft ga je nu niet de weg op. We hoeven niet, vinden we.
Het 'Indianenverhaal' werd verstuurd omdat we vertrokken, maar nu zijn we dus terug en kan ik nog paar aanvullingen geven. Els' (onze) interesse in Indianen was vorig jaar gewekt door een vrouwelijke ranger die ons langs een pad leidde met allerlei gebruikskruiden. Zij was de eerste non-souvenir-Indiaan die we ontmoetten, een bescheiden, onopvallend zelfbewuste vrouw. Die buiten de toeristencultuur stond, zich van die cultuur ook niet bewust leek. Ik bedoel, je kunt wel politiek correct zijn en Indianen beschouwen als mensen zoals jezelf, maar dat ze een eigen, niet in jou ge-interesseerde zelfstandige identiteit hebben dringt toch niet zo tot je door. Ze wekken misschien wel vaak de indruk rommelige mensen te zijn, maar we zien een kleine selectie. - De Indiaan in die museumauto was denk ik eigenlijk een souvenir-man, maar hij was duidelijk trots op zijn verleden en we vonden hem eerst een beetje opdringerig maar daarna wel aardig. Hij behoorde (deze opmerking naar aanleiding van Tons reactie) tot het type aardige obese mannen. Dat ik het in een vorig stukje over dat type vrouwen had en daar ondanks hun obesitas positief over schreef kwam doordat je veel van dat soort ziet en hun positieve uitstraling en kwiekte je verbaast en ook een beetje droevig stemt: dit kan nooit lang meer duren.
Arends reactie op mijn suggestie van zesvingerige Babyloni-ers behelst een elegante oplossing: net als de verschijnselen dag en nacht wordt ook het aantal uren per dag en minuten per uur bepaald door eigenschappen van twee nabije hemellichamen.
Nou, dat is dus niet gebeurd, want net toen ik wou beginnen, leek de mist op te vertrekken. Ineens konden we het toiletgebouwtje weer zien! Dus: laptop weg, en op weg naar.......
1. Crazy Horse
Ik had via google op youtube een filmpje gevonden over dat museum en alles eromheen. Het was net zo interessant als ik had gedacht. We begonnen met een introductie-film. Die vond ik erg mooi, heel goed gedaan, en ook fascinerend om te zien hoe dit idee ontstond, en langzaamaan z'n vorm vond. En nog verder moet vinden, want het is nog lang niet af. De oorspronkelijke beeldhouwer (Korczak Ziolkowski, het was een Pool) stierf in 1989; z'n vrouw en 10 kinderen namen het a.h.w. over en leiden nog het werk. Interessant om te zien hoe de eerste uithakkingen gebeurden (er zijn filmpjes van) en hoe het nu gaat. In het museum is een enorm raam, en vandaar uit heb je een goed gezicht op de berg. En...ondanks het feit dat er zo veel mist was dat de tickets maar halfprice waren, en de regen bleef drizzelen, schoven ineens de mistwolken opzij, en konden we een foto maken!
Dit hele projekt wordt trouwens uit giften en entreeprijzen betaald zonder enige susidie van de de staat. Dat is ook hun principe.
Het hele complex bestaat uit museum, informatiecentrum, centrum voor Indiaanse ambachten, winkel, atelier, en een tentoonstelling van allerlei collecties van alles wat Indianen betreft, meestal een gift van iemand. Zo was er ( en dat vond ik het leukst) een enorme hoeveelheid glazen potten met allemaal verschillende kraaltjes, naar kleur gerangschikt.
Op de parkeerplaats nog even koffie gezet.............handig, hoor, zo'n camper!
2. Custer's park. Een natuurgebied met daarin veel wild. Als we al de hoop hadden gehad dat we daar een fikse wandeling konden maken, dan werd die hoop wel meteen weggeregend! Jammer, maar het rijden van de " wildlife-loop" was ook de moeite waard. onderweg wat foto's genomen (nou ja, kiekjes dus....) van de beesten die we zagen. helaas geen mountaingoats; die had ik graag willen zien. Wel heel veel bisons, en op den duur keken we niet meer op of om bij een handjevol reeen. Prachtig gebied trouwens. bergen, groene dalen, beekjes, en fraaie rotsformaties (daar had ik die geiten verwacht).
Terug naar de camping; eventueel zouden we nog doorgaan naar Mount Rushmore, maar de mist werd zo dicht onderweg dat we er van af zagen. Het moet nog wel gebeuren, want uiteindelijk kom je daar voor uit Europa! Zul je die presidenten toch missen vanwege een beetje damp! We zien wel; als het beter wordt ( " it comes and goes here") gaan we alsnog. Anders morgenochtend. Het is hier vlakbij (wat heet; in Amerika is vlakbij een mijl of 5)
Omdat dit verhaal, door Wim begonnen toch " diversen" heet, kan ik ook nog wel iets divers' toevoegen.
- Fijn, Arend , dat je er een "goed gevoel" aan over hield (zo heet dat toch tegenwoordig?)
- ik zie, Marie-Antoinette, dat jullie op dit moment aan het vergaderen zijn...........of misschien net aan de wijn? Ik las de boodschap van Wiebe de Jager.
- ik heb een boek gekocht dat heet :Lakota woman" " moving story of a native American woman"........leek me heel geschikt na al onze Indiaanse ontmoetingen.
- Leuk, al die reacties.
- en tussen de beginregels van mijn stukje en nu is het heel erg hard gaan regenen!
- En ik bedenk dat we nog niet hebben geschreven over de Windcave, die we gisteren bezochten. Wim ook! Nou, eigenlijk hoef ik nu niet meer in een grot.
-en............nu gaan we beslissen welke richting we uit zullen gaan morgen. Zuidelijk, over de Rocky's, of Noordelijk, boven Yellowstone langs. Jullie zullen het wel lezen.
ELS
ik probeer wat foto's Ik zit er wel een beetje mee te hannesen, vooral om ze op de plek te krijgen die ik wil!
wat een mooie verhalen weer! ik ga de crazy horse site beslist bekijken.
BeantwoordenVerwijderenbij het journaal een item over obese amerikanen.
de first lady gaat "er wat aan doen" !! er is een restaurant wat (dat??)zich helemaal op dikke mensen richt, dus extra vette hamburgers serveert, dat werd uitgebreid getoond.
het wcverhaal van wim doet mij denken aan het verhaal van Lideke in haar Bentveld-tijd. De wc-s moesten daar vernieuwd worden en ze hadden de keuze uit: glijders, staanders, plonzers.
2e pinksterdag verstrek ik met Miep naar Terschelling, Formerum. Ook dit jaar zal ik weer even naar het kampeerterrein in Lies fietsen en dan speciaal aan de familie Rensink denken! ook wij kampeerden daar een paar keer. Ik kreeg op mijn donder van een stoere kampeerster omdat ik mijn tanden poetste vlakbij de pomp. "dat vervuilt het water wat wij weer moeten opdrinken", zei ze).
Zijn mist en regen nu weg? Hier stralend weer.
geniet er weer van!