Rivieren

Zaterdagavond, Sioux City

We staan op het uiterste zuidoostpuntje van Zuid-Dakota, net over de grens met Iowa, op onze derde camping, na onze tweede dagtocht, die ons van Des Moines, hoofdstad van Iowa, hierheen bracht. Minder lange tocht dan gisteren, 230 mijl, 350 kilometer. Vanmorgen Winterset in Madison County bezocht vanwege de 'covered bridges', waarvan we ooit hoorden en die we toen ook zagen, in de film van Clint Eastwood, leuke romantische film met een Italiaanse connotatie: de hoofdpersoon is een Amerikaanse geboren in de buurt van Bari, Zuid-Italia. Het plaatsje zelf was verrassend leuk, met name voor Els, die er eerst vergenoegd deelnam aan de wekelijkse zaterdagmarkt met farm-producten, waarop je niet alleen allerlei plantjes en eieren en tomaten kon kopen, maar ook tientallen home-made gebakjes, taartjes, keekjes, brownies, chocoladekoekjes, honingkoekjes, je kunt niet raden wat er allemaal te bakken en te verzinnen is. - En die daarna de verrassing van deze vakantie ervoer: een QUILT-winkel, en niet zomaar eentje: een hele goede. Veel dingen die quiltmensen mooi vinden waren daar. Els zal er voor de liefhebbers wel nader op ingaan. Landelijk bekend geloof ik. In elk geval verrassend, verrassend toevallig. De eigenaresse maakte persoonlijk een foto van Els, staande voor een quilt (Els stond):

In Frankrijk is de naam van veel departementen dezelfde als die van de rivier of rivieren die er door- of omheen lopen. Het valt bij het toeren door de staten hier (tot nu toe Indiana, Illinois en Iowa) op dat dat ook hier gebruikelijk is. De Illinois, de Iowa de Des Moines, allemaal rivieren. In Nederland doen we dat dunkt me niet: Overijsel is geen goed voorbeeld en Zeeland is te weinig specifiek. Ik geloof dat in de Franse tijd we ook departementern hadden genoemd naar rivieren, maar dat die namen na 1814 weer zijn afgeschaft; regionaal zijn ze er wel, Rijnland e.d. - In Amerika is het heel erg vaak zo (als ik mijn beperkte ervaring maar even heel onwetenschappelijk mag extrapoleren). Nu zijn die rivieren daar vaak ook wel erg groot en bepalend voor van alles. We kwamen gisteren over de Mississippi Iowa binnen, en vanmiddag reden we er over de Missouri weer uit. Op onze eerste 'rest area' na de Mississippi, bij Davenport, was ter instructie van het publiek een grote platte steen van een paar meter hoog neergezet. Met daarop een vrij lange tekst waaruit het Davenport van 1880 als prille belangwekkende plaats naar voren kwam. Onder meer was er het eerste nationale voetbaltoernooi westelijk van de Mississippi was gespeeld (speciaal werd daarbij de uitslag vermeld van het team van Davenport tegen dat van de Universiteit van Iowa: 20-0).

Bij het rijden door die drie genoemde I-staten kwamen we over twee fantasie-grenzen. Een virtuele oost-west-grens bij het gaan van Indiana naar Illinois (het wordt in no time een uur vroeger) en een werkelijk bestaande tot de fantasie sprekende noord-zuid-grens: de North-South Divide. Waar het hemelwater gesplitst wordt in een afvoer richting Canada, al of niet via de Grote Meren en, andere kant op, met de Mississippi en Ohio mee, richting Golf van Mexico. Herinnerde aan vroegere gedachtenspinsels over de ergens in Zwitserland uiteenspattende waterdruppel die half met de Donau naar de Zwarte Zee ging en half met de Rijn naar Rotterdam.

Het is nu zes uur 's ochtends bij jullie. Ik ga naar bed. Elf uur, Els is al een uurtje geleden gegaan. Morgen niet te laat op, richting Sioux Falls en dan linksaf naar de Badlands. Kan niet in een dag, het worden er twee van elk een kleine 250 mijl. Groot land.

Wim
(Foto's later, lukte nu niet, en de kaart moet ook nog bijgewerkt: 'oef' zeggen ze hier in Sioux City)

zondagochtend: ik heb (ELS) er twee foto's bijgezet, maar weet nog niet hoe ik die op de door mij gewenste pkaats kan slepen. dan zo maar. de ene is voor een " beroemde" (zei ze) quilt in de quiltwinkel, die de mevrouw perse wou nemen van en voor mij, en de andere is dan de Hollywell Bridge, de filmbrug zeg maar.
We kochten de dvd bij de VVV !