Chicago

Om ons niet te hoeven haasten om tijdig op Schiphol te zijn (11.10 vertrek vliegtuig, dus 8.10 aanwezig) overnachtten we in het IBIS-hotel bij Schiphol. Gratis shuttlebussen rijden ieder kwartier heen en terug.

Het vliegtuig vertrok op tijd en de captain meldde dat de aswolk de laatste dagen zo laag was gaan hangen dat we er makkelijk overheen konden. Slechts acht uur vliegen, dat was vergeleken met de laatste dagen 25 to 50% winst. En omdat het tijdsverschil met Chicago 7 uur is kwamen we er maar een uur later aan dan we vertrokken. Bijna alle gewonnen tijd ging weer verloren in een aankomsthal in Chicago, waar veel mensen (ik schat zo'n 400) stonden die allemaal bij de paspoortcontrole toegesproken, behandeld en doorgezaagd werden (linkerwijsvinger op het glasplaatje boven het rode lampje drukken; nee, nog iets steviger drukken; duwt U Uw vinger even tegen uw wang of hem oily te maken; nou zo moet het dan maar; nu de rechterwijsvinger, enz.; foto maken; gaat U vaker in de VS op vakantie; hoe lang de vorige keer; - de 'inspectors' hadden geen haast). Meer dan anderhalf uur staande wachten. Daarna met een hotelshuttle naar het hotel waar we nu zijn, en na wat rommelen en een bezoek aan een T-Mobile-winkel vanwege telefoon- en internetprobleempjes lieten we Chicago Chicago.

In dit hotel hebben we ook ingecheckt bij een tijdelijk ingerichte Moturis-office: formaliteiten ondergaan, ingelicht over de (Moturis)camper en de transfer morgen. Om half acht moeten we klaarstaan om naar de fabriek bij Elkhart in Indiana te gaan, drie uur rijden.

Het is nu half negen 's avonds plaatselijke tijd. Mijn nog niet bijgezette horloge geeft half vier 's nachts aan. Els is net in bed gekropen, tevreden met maar moe van de lange dag. Zes uur gaat morgen de wekker: dat is een goede negen uur om te slapen. - Morgen om een uur of twee hopen we  te rijden. Vrij. Vakantie.

Wim

(het was hier vanmiddag 9 of 10 graden, net zoiets als thuis, en ook hier hoort het zeker 5 graden warmer te zijn)