Mesa Verde

Bij wielrennen denken we niet direct aan de VS. Maar dat er de afgelopen jaren twee Amerikaanse winnaars van de Tour de France konden zijn werd me vanmorgen duidelijker toen we, om kwart over zeven van de camping vertrekkend, tien minuten lang de grote weg niet opkonden vanwege een fietswedstrijd. Sinds 39 jaar wordt er eens per jaar een race gehouden van Durango naar Silverton, en dit jaar was dat vandaag, 29 mei. Maximum aantal wedstrijdrijders 1500, een aantal dat veel te laag gehouden wordt, wat er de oorzaak van is dat velen hors concours ook die afstand rijden. De Highway richting Silverton zou vanmorgen vele uren afgesloten zijn voor normaal verkeer, om de fietskaravaan doortocht te verlenen. Gelukkig moesten wij de andere kant op, maar we konden zonder politiehulp niet door de eindeloze stroom fietsers en volgauto's heenkomen. En toen we door Durango reden was er overal spektakel, half acht 's ochtends dus. En al die mensen rijden voor hun plezier die 70 km. met een paar cols, zogenaamd om te bewijzen dat ze sneller zijn dan het treintje.

Zover was Wim, en toen "moest" hij afwassen, dus ga ik verder.

Mesa Verde - cliff palace

Het was weer een mooie, en rustige tocht. TochtJE, want tot Mesa Verde, waar we heen wilden, was 40 mijl. We zagen uit de verte al een enorme rotskolos, een tafelberg; en dat is Mesa verde. We gingen naar boven; tien mijl lang over een weg die ze aan het renoveren (keep Americans at work!) zijn; hobbelig, gaten, zonder bovenlaag. Daarna de ingang en toen nog 12 mijl naar het Visitor's center. Daar kochten we een kaartje voor een guided tour naar cliff's palace om half elf. Dat was nog een mijl of zes rijden. We namen daar op de parkeerplaats wat te drinken, en vervoegden ons bij de gids. Een merkwaardige jongen; ik vermoed autistisch, en oorspronkelijk doofstom. ik verstond maar weinig van wat hij zei, de helft slikte hij in, maar het was genoeg om te weten te komen wat we wilden weten. Hij nam ons mee de berg af, naar de dwelling, die de grootste is van N. Amerika; cliff palace, 121 kamers, 21 woon-, de rest voor opslag. Indrukwekkend, en mooi bewaard, en hier en daar wat gerestaureerd. Het complex was bewoond tussen 600 en 1270. De reden waarom ze toen vertrokken, is niet helemaal duidelijk. Ws droogte. Verschillende Indianenstammen zeggen dat ze van hen afstammen. Heel fotogeniek allemaal, en er werd weer heel wat geknipt met de digitale camera's. Ik heb thuis zeker de helft verwijderd!

Na deze tour, die vrnl uit "staan luisteren" en een beetje dalen en later klimmen bestond, gingen we naar een ander punt; het museum.

Petroglyph - trail

Van daaruit lopen een aantal wandeltrails, en we namen de "petroglyph-trail". Twee uur. Dat was een geweldige en spectaculair mooie wandeling, en we genoten enorm van de rotsen, uitzichten, en fraaie planten en bloemen. Ik moest er steeds denken hoe leuk onze klimgeit Anne dat ook gevonden zou hebben! Klimmen en klauteren. Tot de petroglyphen dus; dat was het doel. Ingekraste rotstekeningen, o.a. twee vogeltjes, mensen, een hond, en een paar abstracte dingen, die ik onmiddelijk als het apestaartje herkende. (Wim zag dat niet trouwens). Daarna volgde een zeer, zeer steile klim naar boven (pijlen volgen), en een wandeling door een pygmee-bos (lage bomen), met cactussen en heel veel yucca's. Wel warm!

Onder de ruitewissers zat een WARNING (geen bekeuring)..... we stonden op een plek waar geen R.V.'s mochten staan. Direkt deze auto verwijderen. Thank you.

na twee-en-halve km. rotsen - de petroglyph

Nou, dat deden we, want we gingen toch weg. En we daalden weer Mesa Verde uit. Mooie dag en veel gezien, de beentjes flink geroerd. Naar Cortez gereden ( 8 mijl) en daar staan we nu, met het uitzicht op de bergen van Mesa Verde. KOA-camping weer; die zijn meestal goed, en ook deze lijkt prima. Om 6 uur nog even naar een demonstratie kettingzaag-beeldhouwen gaan kijken. Een sculptor die beelden uit een boomstam zaagt met allerlei maten kettingzagen. Toevallig heb ik dat een tijd geleden ook al eens gezien op het plein in Velp, tijdens de Velleper donderdagen, dus ach.................

Intussen wordt het kil; de zon is weg. het belooft weer een koude nacht te worden.

ELS

Cortez - uitzicht achter de camper