Trails

Stellar's gaai (diepblauw)

Els en amateurschilder bij 'Cub's Lake'

zaterdag 22 mei


Prachtig weer, en dat kwam super uit, want we wilen een "echte" wandeling maken. En dat deden we; fantastische trail, langs een woeste beek, langs meren en meertjes, door sneeuwplekken, onhoog en omlaag. drie-en-half uur gewandeld; een kilometer of 10. Een eenzame elk, veel chipmunks (verwant aan eekhoorns, heel snel, heel nieuwsgierig) en tot slot een aantal grote kuddes muildierherten (dank, Anne C.), vrouwtjes, want geen geweien. Gisteravond hadden we een mannetje en en vrouwtje, en die waren veel dichterbij, een meter of twintig. Om de oren te bestuderen was het toen al te donker, maar dat zullen we in gedachten houden.
Voor de wandeling reden we eerst naar een parkeerplaats (zoals we in Zwitserland ook wel deden); een beetje uitkijken dat je met je camper goed staat, en niet ingesloten raakt! Toen we weer bij de camper waren (en eerlijk waar: ik was echt moe!!) hebben we eerst gegeten , en de stoeltjes daartoe vlakbij op een leuk plekje gezet. dat is het voordeel van de camper.
"Thuis", op de camping,bleken we een nieuwe buur te hebben, in een klein caravannetje (die zijn er toch ook wel, zij het sporadisch) die z'n voortent precies tot aan onze grensbalk heeft staan. Ach ja, alles went.........
Ik nam een avontuurlijke douche; nl een heel raar geval, dat in onwaarschijnlijke richting een enorme hoeveelheid warm water spoot. Vrnl tegen de muur, maar ik kon me er nog net onder proppen.
Blij dat ik gisteren voor 2 dagen had gekookt!!! Ik kan het nu af met alleen opwarmen, hoi hoi!.


Als jullie dit lezen, is het 23 mei. Christiaan's verjaardag; hij zou 65 gworden zijn.

(naschrift Wim:)

Pool trail, 2,8 mijl. Toen we bij de Pool waren, hadden we geen zin om hetzelfde pad terug te gaan. We konden terug via de Cub trail, iets langer en wat meer klimmen. Ook meer sneeuwstukken, soms betrouwbaar om op te staan, soms te bros voor mijn gewicht, zodat je 50 cm naar beneden zakte. 10,4 kilometer, 500 meter klim. Moe maar voldaan terug bij camper, uurtje te laat voor normale lunchtijd. - Veel wandelaars, doordat, zo zei een ranger, dit het eerste weekend was met blauwe lucht, en er dus ook veel 'locals' op pad waren.
Wandelaarsgroet: 'How are you?' - Wij prevelden dan, 'Thank you, fine, how are you? Je hoorde dan het geluid van hun dupliek versterven.

How are you? Wim