Elkhart, Indiana

Vannacht hadden we onweer en regen, Els verging de slaap.
Om half  acht de royale shuttlebus in, met een man of veertig, camper halen. Een uur lang traag door de spits in Chicago. We stonden nergens echts stil, reden traag in een drie of vier rijen dikke stoet door een auto-wereld. De tegenliggers hadden ook drie of vier banen, en naast onze hoofdweg (de Interstate 90) lag zowel links als rechts, meestal iets lager, nog een lokale weg met twee of meer banen bewegende auto's. Na een uur konden we opschieten, err was zo nu en dan een stuk tolweg.
In de buurt van Elkhart was een vlek met industri-ele laagbouw (dit laptopje wil niet aan de trema's), waar tientallen nieuwe campers wachtten op ons (en de mensen die morgen nog komen). Van de vijftien campers die vandaag weggingen gingen er meer dan tien naar Nederlandse huurder, de rest bijna helemaal naar Duitsers (of Duitse Zwitsers? Moturis is een van oorsprong Zwitsers merk.).

De uitdeling en uitleg verliepen rustig; de meeste huurders bleken oudgedienden. Daarna, het was inmiddels over twee-en (Indiana tijd, uur later dan Chicago) gingen we naar een grote Wal-Mart in Elkhart, aten wat en deden anderhalf uur boodschappen, van specerijen tot stoeltjes bij de camping, van wijn tot yoghurt, van afwaskwast tot boter.

Daarna de tomtom ingeschakeld om ons naar de voorgenomen camping te brengen, maar de County Road 4 (er zijn meer dan tien genummerde County Roads) bracht hem van streek. Toch hier gekomen, niet door een telefonische vraag aan de camping, want Els' vernieuwde telefoon weigerde dienst, maar door klassiek iemand de weg te vragen. - Rustige groene camping, vanwaar we morgen vroeg willen vertrekken: we moeten eerst het hele stuk naar Chicago terug, en er zijn eigenlijk geen alternatieve routes hier. Ook ten zuiden van de Grote meren is het gebied waterig (klein-merig) en een (eentje dus, accenten willen niet)weg was al mooi.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   
Het is tien voor tien plaatselijke tijd. Els ligt al, of ze slaapt weet ik niet.

Wim