vrijdag  21 mei,

Een wandelingetje in de Rocky's, naar een waterval. We merken dat we een beetje " uit training" zijn................
We vertrokken vanmorgen met prachtig blauwe lucht naar het Zuiden over de Interstate 25, en ja, Marie Antoinette, we kwamen over Fort Collins (!). Na advies in een supermooi informatiecentrum aan die grote weg, besloten we naar Estes park te gaan. een plaats vrij hoog, die een beetje aan Saas Grund of Zermatt doet denken. We kunnen niet verder over de bergen naar het Westen, omdat die weg pas over een week open gaat, maar het is toch wel erg leuk iets van de Rocky Mountains mee te maken. De motor doet zijn best!
KOA-camping gevonden; die bevallen o.h.a. erg goed, beter dan die van afgelopen nacht in ieder geval.(hoewel het uiteindelijk wel meeviel; i.i.g. heel erg rustig) Ik denk dat we hier wel twee nachten blijven. Wat wandelen vooral, en gewoon wat rust in de tent (= camper). Besneeuwde bergen overal om ons heen. Meesterlijk. Vanmiddag meteen dat wandelingetje gemaakt , zie boven.
Wat de reacties betreft: bedankt
.Nee, Ton, die boeken ken ik niet, maar ik kan me er wel iets bij voorstellen. Veel genoegen op Terschelling. Hoewel; als je dit leest, ben je al terug.....
Eline, goede reis naar Antwerpen! Lekker fietsen, en naar een leuke stad, met leuke vriendinnen, wat wil je nog meer?
Enne ; fijne pinksterdagen allemaal, met mooi weer begrijp ik. Bijna vergeten, dat het Pinksteren is. Op deze camping komen duidelijk meer campers i.v.m. het weekend trouwens, maar vol??? nee helemaal niet.
En nu koken. Pasta.
dag!ELS
Dat hier toch weer WiFi is, is een bonus. Hadden we eigenlijk niet verwacht.

en, anoniem, 1 glaasje, en soms 2.............

Kwart voor tien, Els is douchen; vanavond in de schemering nog een ommetje gemaakt en op een donkerend weggetje kwamen twee levensgrote herten uit het bos; met levensgroot bedoel ik dat hun schouderhoogte maar ietsje lager was dan die van ons. Het mannetje had een fors gewei met een wat andere vorm dan ze bij ons op de Veluwe hebben. Uit Els haar locale-natuur-boekje maken we op dat het mule deer waren (dat zijn geen muildieren; misschien heten ze bij ons muilherten(?)).

Vandaag hebben we maar een betrekkelijk klein eindje gereden, zo'n 80 mijl. Gister ongeveer 300. Toen hebben we in Lusk, waar we halverwege de tocht even pauzeerden, op het postkantoor geprobeerd om postzegels te kopen. De postmaster dacht dat er 98 dollarcent op een brief naar Europa moest maar keek het toch nog even na en stelde ons toen de verrassende vraag of we the Netherlands of the Netherlands Antilles bedoelden, dat waren verschillende tarieven. OK, the Netherlands dus. We wilden twintig stuks, maar na grondig zoeken bleek er in het postkantoor slechts eentje van 98 cent te zijn. - Misschien konden we een half uurtje wachten? Zijn assistente was lunchen en had mogelijk nog een paar van die zegels in haar kluisje. Ja, het was vervelend: er was een voorraad nieuwe zegels besteld maar die was nog niet aangekomen. - We hebben die ene postzegel maar in het postkantoor gelaten, thank you for your help, and have a good day. - You're welcome, enjoy your visit to this country.

Een dag eerder had ik een probleem gehad bij het betalen van de benzine, ruim honderd dollar (voor 40 gallons): mijn creditkaart bleek niet te werken. Nog een keer proberen, weer niet. Met een ander apparaat, nee hoor: er verscheen wel een berichtje dat er een bepaald nummer gebeld moest worden. Gebeld: er kwam een sommatie dat ik mijn identificatie moest laten zien. Rijbewijs gegeven, dat ze na een poosje een beetje omhoog hielden: ze hadden de nadere opdracht te kijken of ik wel op de foto leek. De caissieres waren twee allervriendelijkste brave dames, die dit allemaal ook ook erg moeilijk en vervelend vonden. Ik sloeg kwinken. De volgende stap was dat ik zelf aan de telefoon werd geroepen. Waar ik woonde, het precieze adres  (dat staat niet op iemands rijbewijs) mijn geboortedatum, allemaal nogal simpele dingen werden me twee, drie keer gevraagd. Achter me vormde zich een rij van aspirant-benzinebetalers. Telefoon weer naar de dames, en na nog wat heenenweergepraat werd de creditkaartbetaling alsnog geaccepteerd. - Volgens de dames was het vermoedelijk een veiligheidscheck geweest. De creditkaart heeft het daarna steeds (weer) goed gedaan. - En ik ben eigenlijk heel content met het Amerikaanse waken over mijn geld en goed.

Morgen het Rocky Mountains National park wat verder in. Wij zitten hier op ongeveer 8000 voet. Nogal wat wandelingen in het park gaan nog gedeeltelijk door de sneeuw. (Els schreef al dat de Trail Ridge die in principe onderdeel zou zijn van oze reisroute door de sneeuwtoestanden nog niet open is.) We zullen proberen een sneeuwvrije wandeling te vinden.

Het was mooi weer vandaag. Wim