zondag 6 juni 2010

zondag rustdag

zondagavond (hier dan)
Vandaag hebben we niets gedaan. En we blijven hier nog een nacht op deze nu heel stille camping. Vandaag grote uittocht van weekendgasten (je moet om 12 uur weg zijn). Weg zijn de kinderen, weg ook al die aan hun haar frunnikende en de restrooms blokkerende grieten met hun beauty cases, hairdryers, en krulspelden. Ik had geen last van ze, hoor, maar erg veel genoegen scheppen ze me ook niet.
Wim had gisteren al een heel moeilijke keel, en sliep dus ook niet goed. Het leek het best om maar even pas op de plaats te maken. We wilden nog een wandeling maken rond de camping, 3 mijl, maar stelden dat steeds uit! En bleven zitten lezen. nou ja, een was gedraaid en gedroogd, de bedden eens goed uitgeschud, in het zwembad gedreven, en in de jacuzzi (inderdaad kleindochter Anne: heerlijk!!!! maar wel heet!!). Nou ja, Wim zat alleen maar onder een parasol, en de drijvende was ik natuurlijk. Maar vrnl gelezen. Morgen verder naar het Noorden.Pismo Beach is het plan. Zien wat 't wordt!!
Wim hoest en heeft een pieperige stem, die ik bijna niet hoor (jaja, de leeftijd........) Maar ik kreeg vanavond de uitnodiging van een jongeman om eens zijn skateboard te proberen. De asfaltweg die langs de RV-plaatsen loopt is asfalt en gaat lekker naar beneden met de nodige bochtjes en ik zei tegen hem dat me dat helemaal het einde leek!!! Ik sloeg de uitnodiging af, maar ik bedoel te zeggen: zoiets bied je toch niet aan aan een echt oud vrouwtje, dus het valt nogal mee allemaal!!!

Arend bellen op z'n verjaardag lukte niet; onze telefoon kan dat niet. wat dat betreft is Amerika toch een raar land (o, nee, we waren het er over eens, dat het niet 1 land is)
ELS

Ja, mijn keel slikte moeilijk en pijnlijk sinds de walvissen, en ik heb met paardemiddelen uit het apothekerskastje van een suprmarkt in Sta Barbara dat proberen te verhelpen. Het was onbekende troep en bleek slecht voor de maag, maar de panadolletjes van Els daarna werkten prima; ik ben nu, na een dag luieren, alleen nog maar een beetje verkouden. Van het zitten lezen in ons campertuintje bij een mistig zonnetje zijn we allebei een beetje verbrand. Els moest natuurlijk weer zwemmen, ditmaal in een door haar kleindochter aanbevolen bad. Ik ben voor de gezelligheid meegegaan; je kon er ook met je kleren aan in een gemakkelijke ligstoel gaan zitten. 

We hebben nog ruim een week, zullen geen grote of bekende parken meer bezoeken (misschien het Pinnacles National Monument) en niet noordelijker gaan dan Monterrey. Op de terugweg doen we Sante Barbara nog een keer aan, onder meer voor de beroemde botanische tuinen. Verder wordt het wandelen in het bos, langs de en mogelijk in de duinen. Wie weet probeert Els nog eens een skateboard. Voordat ik haar leerde kennen was ze een van de beste rolschaatssters van de Kapelstraat in Rotterdam. En ze vond het echt een beetje jammer dat ze het hierboven vermelde aanbod niet durfde aan te nemen.
Wim

Geen opmerkingen:

Een reactie posten