Varen op de Pacific

Walvis-spotten. - Toen we om tien uur met de catamaran, een middelgroot  model, twee passagiersdekken (boven mochten maximaal 56 bmensen), stuurhut, radar, de zee opgingen was het niet helemaal helder, zicht paar honderd meter. Na een half uur zaten we in dichte mist, wat tegenwoordig niet eng meer is (radar, GPS), maar niet zo gunstig voor het bereiken van ons doel: walvis(sen) zien. Via de boordmegafoon probeerde de kapitein de moed er in te houden. Er waren (nog) drie of vier walviskenners aan boord, ter raadpleging en ik denk ook om in plotseling moeilijke situaties wat mankracht te hebben. We gaven de moed al op toen aan stuurboord en humpback gesignaleerd werd. Dat was een exemplaar van een van de twee soorten die we zouden kunnen spotten. De andere soort was de blauwe walvis, die we ook later, toen we al vijf humpbacks hadden genoteerd, onzichtbaar bleven. Omdat zo'n walvis na een minuut of vijf moet luchtverversen en de kapitein de zwemrichting en -snelheid kennelijk goed kun berekenen hebben we die eerste een minuut of twintig gevolgd. Je ziet overigens niet veel anders dan een enorme rug, met een beetje naar achteren de hump (een gedegenereerde rugvin), het sproeisel dat met de uitgeademde lucht omhoog komt (niet erg hoog en spectaculair) en de staartvin die soms even boven water komt als het fors gebouwde zoogdier zich kromt om schuin naar beneden te verdijnen: de staartvin verschijnt dan (lang niet altijd) even boven water. Dat laatste is een leuk gezicht, wel bekend van filmopnamen.
Onderweg ook zeehonden, zeeleeuwen en veel dolfijnen gezien. De snelheid van dolfijnen is verbazingwekkend, en ik kreeg weer de indruk dat ze het leuk vinden om te showen. Waarschijnlijk een al te menselijke interpretatie.
De mist is een poosje weggeweest, maar kwam weer terug. Vaak had je wel zon, maar de horizontale lichtdoorlating wilde steeds maar niet vlotten. Toen we om drie uur terugkwamen brak in Santa Barbara de zon door. Even de stad ingelopen  (nog een heel eind stappen) en onder meer bij een heel goed gesorteerde grote boekhandel (Barnes & Noble) een paar boeken gekocht, Els (weer) een boek over wilde planten in deze streken. Els is voortdurend ge-epateerd door bloemen en struiken die ze niet kent, en kan niet steeds alles aan de bloglezers vragen. Terug met een elektrisch aangedreven shuttlebus, die een quarter de man kostte.
Daarna de 35 km. naar huis. Bevredigende dag
Wim

Wat zou ik moeten bijvoegen. het was erg bevredigend, maar misschien als je die kieken ziet, met vrnl water erop lijkt dat misschien niet zo. " They are awesome" zei een meisje naast me, en dat vond ik ook. de dolfijnen waren enig, en misschien wel met z'n honderden! ik nam talloze foto's die ik later heb weggedaan; je zag alleen maar WATER !! Ze zijn zo snel! Met z'n 3- en 4-en tegelijk naast de boot een beetje de pias uithangen: daar leek het op.
Zeeleeuwen ook heel veel; die liggen op hun rug met de flappers opzij om af te koelen, en dat in een groepje van drie of vier. Een soort praatgroepje in de sauna, maar dan op zee.

We voeren naar het eiland Santa Cruz, waar we wat kampeerders en hun rotsooi oppikten. Prachtige rotskust met grotten, o.a. de painted cave.

Al met al de moeite waard, zelfs al hadden onze magen het niet helemaal lekker , vooral toen we zo dobberden (dat was natuurlijk heel attent, maar dan heb je helemaal geen idee meer van richting of horizon, en een aardig aantal passagiers hingen slap en misselijk over de railing, of hielden plastic zakken bij de hand; zo erg was het met ons niet hoor!)

En ja, nu hebben we weer een jarige. Arend, van harte!

Wat grappig Herman, dat jullie ook op deze camping waren. Prachtige kampeerplekken. Het is nu well druk (niet vol). Veel gezinnen en toen we thuiskwamen was het een drukte van belang in het zwembad, en later in de douches. Hoeveel nachten waren jullie hier?
Santa Barbara is wel erg toeristisch, maar dat is ook wel ergens om; het ligt prachtig natuurlijk, en de haven is super. Het is ook veel groter dan ik dacht. ik zag alleen die drukke weg (de 101) die de stad doorkruist en echt in tweeen deelt, maar eigenlijk merk je daar niks van. heel veel restaurants en leuke winkels. En die boekwinkel was super! Koop je weer twee boeken. ik dacht: wat kan ik daar voor in de plaats in Amerika achterlaten? Een oude lange broek, een fleece, m'n ouwe sandalen. Weegt dat op tegen 2 boeken???
ELS