Santa Margerita Lake

Gebleven. Vanmorgen onze eerste serieuze wandeling sinds een poosje gemaaktt. Kilometer of acht, gestart vanuit ons terrein. De ingang van het park is ongeveer een kilometer, en vandaar zijn er diverse wandelingen. We kozen de steilste omdat je dan de mooiste uitzichten had. Klopte, en het pad was redelijk eenvoudig, wat klimrotsen, stijging niet meer dan een goede 150 meter. Els zei dat ze op de camping niet had gemerkt dat het zooo warm was. Bijna geen wind, stralende zon, maar gelukkig soms wat geboomte. Het is een stuwmeer, het is strict verboden bodily contact te hebben met het water. We zagen wel een enkel bootje, maar je mag dan denk ik niet zwemmen en anderen natspattenn. Boven op een soort uitzichtpunt kon je met moeite de stuwdam zien. Er was geen bankje, maar toen ik Els uitnodigde om op een keurige steen in de schaduw te gaan zitten, zei ze dat ze er al even gezeten had en eigenlijk weer naar beneden wilde. De reden zul je niet raden. Bij de beginkiosk hadden we een paar folders gekregen. Het blijkt dat dit deel van California berengebied is en dat er ook zo nu en dan een leeuw wordt gezien. Nu was de laatste sighting van een leeuw 1 augustus 2009, dus bijna een jaar geleden, maar beren zijn er in dit gebied tussen de 16 en 24 duizend. En we hadden op ons pad tamelijk verse berensporen gezien: dat maakte Els nerveus. En er was ook al een slang voor haar voeten weggeritseld. Kleintje, geen ratel. - We zijn dus niet lang boven gebleven, waar het ook wel erg warm en onbeschut was. Om half twaalf waren we terug op onze camping en sindsdien is er geluierd, d.w.z. lui liggend gelezen.

Els zal het verhaal besluiten. Ik doe er als het lukt nog even twee foto's bij, eentje van een bovenmaatse fazant die we nog niet hebben opgezocht. De twee roofvogels die voortdurend boven dit gebied vliegen worden hier Turkey Vultures genoemd, ze lijken op buizerden, en zijn niet de in Californe geherintroduceerde Condors.
Wim

En nu ben ik dus aan de beurt. We zitten aan de picnicktafel aan de ingang van dit terrein, want hier is wifi.
Wat een prachtig mooie kampground is dit. Je staat met je campertje zo subliem en hebt zo'n ruime plaats, dat het niet te bevatten is. Naast ons oleanders (witte) en grote bomen, met daarin zowel mistletoe als nog een andere parasietplant, die in grote slingers naar beneden hangt. Geen idee hoe die boom heet, heel bijzondere stam, en in ieder geval niet een boom die bij ons voorkomt. Ondanks alle boekjes en folders die we hebben verzameld over flora en fauna, kan ik nog lang niet alles benoemen. Geen beginnen aan, want er is zo veel! de wandeling was gewelidig mooi, ondanks de hitte, en gaf ons steeds andere uitkijkjes over dat beeldschone meer. ik dacht al, Herman dat je wel gegoogeld had, en ons had zien lopen (bij wijze van spreken.)
Je merkt er niet veel van hier, dat het drukker is geworden op het terrein. Alleen in het zwembad, hier achter me, is het wel druk. logisch, want doe je met kinderen anders dan ze lekker laten spartelen, in deze temperaturen? Ik weet niet of ik nog in het water ga; met zo'n drukte is er niet veel aan ( gisteren was ik alleen, en later met Wim,, jaja....)en bovendien is het gehoest nog niet over!
Waar we morgen staan, is nog onbekend, maar maandag op dinsdag willen we op een camping in L.A., die vlakbij het afleverpunt van de camper is. Het gaat nu snel!!!!
ELS

P.S. Ik Heb hier de precieze gegevens niet bij de hand, zit niet bij de camper, Herman, maar onze afleverplaats is aan de Rose(n)cranz Avenue, in de buurt van de A5, in principe dunkt me makkelijk te vinden. De laatste, nog niet besproken camping is in Florence of zo, niet zo ver daarvandaan (maar we weten dat dat kan tegenvallen). Bye, Wim